Büyüyen Ay

Fakat abim güldü. “Sen şimdiye kadar gördüğüm çocukların en ahmağısın. Eğer daha yaklaşsa, ayın ne kadar büyük olduğunu anlarsın.”

Mən itirdim, mən araram,
O yar mənim kimə nə?
Gah gedərəm öz bağıma
Gül dərərəm kimə nə?

Gah gedərəm mədrəsəyə
Dərs oxuram haqq için
Gah gedərəm meyxanəyə
Dəm çəkərəm kimə nə?

Sufilər haram demişlər
Bu eşqin şərabına
Mən doldurur,mən içərəm
Günah mənim kimə nə?

Bir məlamət hirqəsini
Özüm geydim əynimə
Ari-namus şüşəsini
Daşa çaldım kimə nə?

Sufilər səcdə edərlər
Məscidin mehrabına
Yar eşiyi səcdəgahım
Üz sürərəm kimə nə?

Gah çıxaram göy üzünə
Hökm edərəm qafdan qafa
Gah enərəm yer üzünə
Yar sevərəm kimə nə?

Kəlb rəkib belə deyərmiş
Gözəl sevmək çox günah
Mən sevərəm sevdiyimi
Günah mənim kimə nə?

Nəsimiyə sordular ki
Yarın ilə xoşmusan?
Xoş olayım, olmayayım
O yar mənim kimə nə?    (İmaməddin Nəsimi)

Yeni başlığımızdan göründüyü kimi bu etiket altinda olan yazılarımızda ilk eşitdiyimiz andan etibarən ruhumuzu ələ keçirən, bizə yaşatdığı hisləri zamanın belə köhnəldə bilmədiyi musiqiləri paylaşacayıq.Ruhumuzun təslim olduğu musiqinin sehridi heç şübhəsiz... sözlərin başa düşmədən dəfələrlə dinlədiyimiz  bu musiqilərdə hansı hekayələr yaşayır  görəsən...Qadağan olunmuş almaya sonsuzadək oruclu olmanız diləyi ilə...GUFRA...

Quasimodo:
Gözəl...
Onun üçün yaradılan kəlimədir bu ,gözəl...
Rəqs edərkən dilində hekayələr...
Azad bir quşdur o 
Uçmaq üçün çırpınan
Hər tərpənişi içimi yandıran...
Ruhumda çılpaq reqs ederkən
Və yuxu  gözlərimə gəlməzkən
Məryəm Ana ,artiq nə işimə yarar dua etmək
Söylə ilk daşı qaldırıb kim sənə atacaq  ?
Onun həyatı mənim əlimdə son tapacaq 
Ah Şeytan fısıldayır unut indi uca Tanrini
Oxşa Esmeraldanın saçlarını....


Frollo:
Gözəl...
Şeytan mı onun içində gizlenen?
Sonsuz Tanrıdan üzümü döndərən
Kim qoydu bu şəhvətli arzunu içimə
Yanan bir gövdəyəm Tanrım yoxsa içimdə.
O, içinde daşıyır ilk günahı. 
Onu arzulamaq məni günahkar qılar mı?
Gözəl...
Bədənindən içəridə bir ruhun varmı sənin ?
Yoxsa insanlığın günah mələyi sənsən ?
Məryəm Ana ,izin ver bir dəfə aşım qanunları
Aralayım Esmeraldanın bağçasının qapısını...


Phoebus:
Gözəl...
Onun gözləri cəhənnəmə aparacaq kimi görünsə də
Kəlimələr yetməz saflığını vəsf etməyə...
Rəqsi başdan çıxarar hər kişini
Göyqurşağı ətəyinin altı yanğın yeri...
Mənə vəəd edilənim, izin verin tək bir sədaqətsizlik eyləyim sizə 
Tanrının hüzurunda evlənmədən öncə.
Duzdan bir heykələ çevrilməyin verəcəyi əzabla belə 
Kim ayıra bilər ki ondan gözlərini ?
Oh Fleur de Lys, Mən inanclı biri deyiləm
Esmeraldanın eşq çiçəyini qoparmağa gedəcəyəm. 
  


 Ruhumda çılpaq reqs ederkən
Və yuxu  gözlərimə gəlməzkən 
Məryəm Ana ,artiq nə işimə yarar dua etmək
Söylə ilk daşı qaldırıb kim sənə atacaq  ?
Onun həyatı mənim əlimdə son tapacaq 
Ah Şeytan fısıldayır unut indi uca Tanrini
Oxşa Esmeraldanın saçlarını....

    1906-cı il  16 oktyabr sabahı

Bir alman giziri Berlin küçələrində gedir. Hərkəs onu salamlayır. Salam verənlər arasında küçədəki əsgərlər də var. Yol boyunca ona Salam verən əsgərlərə onun ardınca gəlmələrini əmr edir. Berlində bir qəsəbə olan Kopenikdə bələdiyyənin önündən keçən gizir arxasından gələn əsgərlərə içəri girməyi əmr edir. Gizirin gəldiyini görən hərkəs bələdiyyədə onu hörmətlə qarşılayır. Bələdiyyə başçısı qaçaraq aşağıya enir:

-"Buyurun, Xoş gəlmişsiniz!"

- "İmperatorun əmri var. 4 Min mark verəcəksiniz" deyir gizir.

Əmr edilən miqdar hazırlanır və gizirə təhvil verilir. 4 min markı təhvil alan gizir üzünü əsgərlərinə çevirib binanı bir neçə saat tərk etməmələrini və çölə heç kimi buraxmamalarını əmr edir.

  Belə bir gizir yoxdur, dostlar... O fırıldaqçı, dələduz, 15 il həbs yatmış bir oğrudur. Hadisədən 10 gün sonra qəhrəmanımız həbs edilir və 4 il həbs cəzasına məhkum edilir. Hadisə  imperator               II Wilhelmin qulağına çatır. Bu hadisəyə qəhqəhələr çəkən imperator "Bu adam möhtəşəmdir. İntizam bax budur. Heçkim bu mövzuda bizimlə yarışa bilməz" deyir və daha sonra  bu şəxslə tanış olmaq istəyir. İmperatorun qarşısına gətirilən bu şəxsdən imperator:

- "Bunu niyə etdin?" deyə soruşur.

-"Mən sadəcə üşüyürdüm" deyə cavab verir imperatora.

Daha sonra...

"Cibimdəki axırıncı  pul ilə bazardan  köhnə bir gizir paltosu aldım. Baxdım, küçədə hər kəs, əsgərlər daxil olmaqla, Salam verir mənə. Tam Bələdiyyə binasının qarşısından keçərkən, ağlıma belə bir şey gəldi. Amma mən sadəcə üşüyürdüm" dedi.

Imperator onun təqsirini bağışlayır, həbs cəzasından azad edir. Daha sonra kim olduğunu belə soruşmadan bələdiyyənin 4 min markını fırıldaqçı gizirə verən bələdiyyə başçısını çağırıb əmr edir:

"Fırıldaqçı gizirin heykəlini bələdiyyə binasının qarşısına qoyursan və hər səhər bələdiyyəyə gələrkən, hər axşam bələdiyyədən çıxarkən sən və sənin bütün işçilərin heykələ Salam verəcəksiniz. "

 Yaşanmış hekayənin qəhrəmanı olan bu şəxs 1849-cu ildə Şərqi Prussiyada doğulan Friedrich Wilhelm Voigtdur. Atası kimi ayaqqabı ustası olan Voigt 14 yaşından etibarən cinayət hadisələri törətmiş və 15 il həbs yatmışdır.

Bu hadisə ilə məşhurlaşan Voigta ssenarilər yazılır, teatrlara tamaşalar qoyulur. Beləliklə, Voigt rifaha qovuşur və ilk avtomobil sahibi olanların sırasına daxil olur. Ancaq 1914-cü ildə Birinci Dünya Müharibəsində Voigt şöhrətini itirir və 1922-ci ildə səfalət içində Lüksemburqda həyatını itirir.

Ulma ilk getdiyinizdə , qatar stansiyasında qarşılayacaq sizi o.Ulmun başqa yerlərində də təkrar rast gələcəksiniz ona. Hər gördüyünüzdə başqa-başqa rənglərdə və başqa-başqa obrazlarda olacaq. Bəzən  siqarın tüstüləndirəcək, bəzən də bir üzük daşıyacaq dimdiyində. Niyə bu quşun nəhəng ölçülərdəki heykəli şəhərin hər yanına yayılmışdı?

  Taaa illər əvvəl Ulm xalqı, məşhur Münsterin tikintisi üçün odun daşıyarkən  bizim sərçənin hikməti ortaya çıxdı.

   Ulm şəhərinə giriş-çıxış üçün müəyyən qapılardan istifadə olunurmuş.Ulm xalqı da kilsə tikmək üçün lazımlı olan bu uzun odunları eninə tutub, qapılardan içəri soxmağı heç cür bacarmırlarmış.  Hətta ağlı başında bir bələdiyyə başçısı “Qapılar yıxılmalı, giriş genişləndirilməlidir! Odunlar da beləliklə keçə bilər” deyə bir əmr belə veribmiş.Nə oldusa, elə o vaxt oldu. Bizim quşbeyinli sərçə, dimdiyiylə uzun bir budaq parçasını yuvasına doğru daşıyırmış. Ulm xalqı kimi yuvasının qapısını yıxmağa cəhd etmək yerinə, budaq parçasını dikinə qapısından içəri soxub, hər kəsi heyrətlər içində buraxmışdır!  Bu ‘maraqlı’ kəşfin ardından odunlar dikinə qapıdan içəri soxulmuş və özlərini böyük bir çətinlikdən qurtaran və bir mühəndislik nümunəsi sərgiləyən sərçənin heykəli də ‘təşəkkür ‘ məqsədiylə kilsənin ən yüksək nöqtəsinə qoyulmuşdur.